Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘Utrecht over Utrecht’

Jaarlijks wordt in het Louis Hartlooper Complex het culturele evenement ‘Utrecht over Utrecht’ gehouden. Amateurs kunnen verhalen, gedichten, fotoseries en films insturen. Volgende week, 9 juni, is het weer zover. Dit jaar heb ik een film gemaakt. Een portret over een Zuid-Afrikaanse vrouw in Utrecht: Linkie

Linkie is in Zuid-Afrika opgegroeid en ruim tien jaar geleden naar Nederland verhuisd. Ze trof in Zuid-Afrika een Nederlandse man. Ze werden verliefd en er werd getrouwd op het Afrikaanse continent. Maar mede door de situatie in Afrika verhuisden ze al snel naar Nederland. Daarna heeft Linkie eigelijk altijd in of rond de stad Utrecht geleefd.

Linkie met haar zoontje

Linkie met haar zoontje

De film heb ik onderverdeeld in een paar hoofdstukken. Daarin komt naar voren: haar liefde voor Utrecht, wat vriendschap betekent voor Linkie en haar grootste kleine trots: Luca. Op het evenement is de maximale lengte van films tien minuten. Daardoor heb ik veel weg moeten laten. Want in werkelijkheid is het verhaal van Linkie veel groter.

Voedselbank
De achtergrond en opvoeding van Linkie zijn uiteraard totaal anders dan we in Nederland gewend zijn. Het is daar veel strenger. Waar in Nederland billenkoek al bijna ‘not-done’ is, is dit in Zuid-Afrika een hele normale zaak. Ook is het in Zuid-Afrika veel minder luxe en Linkie lijkt daardoor de voorzieningen in Nederland meer te waarderen. Toen we tijdens opnames (niet gebruikt in het portet, overigens) in de voedselbank waren, wilde niemand in beeld. De mensen schaamden zich ervoor. Linkie genoot zichtbaar tijdens het bezoek.

Afscheid
De film eindigt met een gedicht van Ingrid Jonker, dat voorgedragen wordt door Linkie. Hieronder de tekst van dit gedicht. Meer van dit soort gedichten zijn te vinden in de bundel “Ik herhaal je”.
Het laatste shot van de film, tijdens het gedicht.

Het laatste shot van de film, tijdens het gedicht.


Dit was jou laatste onversoenb’re wens
Dit lê my laatste hoop aan bande
Daarna was e knie meer dieselfde mens
En staan ek met jou skraal groet in my hande

En leef jy in portrette en ou drome
En leef jy in my siel volmaak en vry:
Wit vlieg die voëls verby die bome
Uit tien wit briewe spreek jou stem tot my.

Toe moes en my van andere afwend
En toe my ongeneesbaarheid vermoed
Jy sal jouself vir my nooit skend
Want in my hande lê jou laatste groet.

Ingrid Jonker

Advertenties

Read Full Post »